Starożytna tradycja przypisuje te listy Janowi, synowi Zebedeusza, jednemu z dwunastu apostołów. Chociaż podjęto wysiłki, aby uniknąć implikacji, że naoczny świadek napisał 1. Jana 1:1-4, wysiłki te są błędne. Stwierdzenie z 1. Jana 4:6 („Jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas; kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu”) byłoby co najmniej pompatyczne, gdyby nie zostało napisane przez apostoła.

