“(Jako faryzeusz): Co do sprawiedliwości, opartej na zakonie, człowiek bez nagany” (Filipian 3:6).

Podczas zajęć Zoom na temat soteriologii, doktryny zbawienia, pewien student zapytał mnie o Filipian 3:6. Czy Paweł naprawdę był bez nagany przed Bogiem, zanim narodził się na nowo?

Słowo przetłumaczone jako nienaganny to amemtos. Jest ono użyte tylko cztery razy w Nowym Testamencie. Rodzice Jana Chrzciciela „oboje byli sprawiedliwi przed Bogiem, bez zarzutu chodzili w przykazaniach i obrzędach Pańskich” (Łukasza 1:6). Jest ono użyte wcześniej w Liście do Filipian w odniesieniu do nadziei Pawła, że wierzący w Filippi staną się i pozostaną nienaganni aż do Bema w czasie stanięcia przed sądową stolicą Chrystusa (Filipian 2:15). Paweł miał tę samą nadzieję w odniesieniu do wierzących w Tesalonice (1 Tesaloniczan 3:13). W Liście do Kolosan użył innego słowa na określenie nienagannych. Powiedział, że jeśli będziemy trwać w wierze, zostaniemy uznani przez Chrystusa na Bema za nienagannych (amōmos).

W Filipian 3:6 Paweł mówił o sobie jako o niewierzącym. Jak możemy to wyjaśnić?

Moja odpowiedź w klasie była taka, że powiedział, że wśród faryzeuszy był uważany za nienagannego. Może współczesny przykład byłby bardziej pomocny. Mormon, który uwierzył w Chrystusa na życie wieczne, może powiedzieć, że był nienaganny, jeśli chodzi o sprawiedliwość Świętych w Dniach Ostatnich.

Paweł mówił, że był przykładnym faryzeuszem. Jego koledzy faryzeusze uważali go za nienagannego. Nie mówił, że Bóg uważał go za nienagannego. Nie mówił, że był sprawiedliwy w oczach Boga. Była to sprawiedliwość i nienaganność skoncentrowana na człowieku.

Komentarze Fee mogą się okazać pomocne:

“Jeśli chodzi o sprawiedliwość w Prawie, bez winy.” Ta ostatnia pozycja doprowadza katalog do punktu kulminacyjnego. Wszystko inne wskazuje tutaj. Jest to również pozycja, która wywołała długie debaty wśród późniejszych czytelników, ponieważ wydaje się zaprzeczać temu, co Paweł mówi gdzie indziej o zdolności do przestrzegania Prawa. Klucz do obecnego użycia leży w trzech punktach — terminie „sprawiedliwość”, kwalifikatorze „w Prawie” i słowie „bez zarzutu” – które razem wskazują, że odnosi się on do przestrzegania Tory rozumianego jako przestrzeganie jej w czasie codziennego postępowania ocenianego przez ludzi mających podobną interpretację Tory.

[…] Paweł nie ma żadnych „skaz” na swoim koncie, jeśli chodzi o przestrzeganie Tory w interpretacji faryzeuszy. To oznacza, że skrupulatnie przestrzegał faryzejskiej interpretacji Prawa, z jego precyzyjnie dopracowanymi przepisami dotyczącymi przestrzegania dnia odpoczynku, praw żywnościowych i rytualnej czystości […]

Oznacza to, że „sprawiedliwość” w tym kontekście nie odnosi się do charakteru Boga ani do daru właściwej pozycji przed Bogiem, ale dokładnie tak, jak to kwalifikuje, do „sprawiedliwości”, która jest „w Prawie”. Chociaż „Prawo” nie zawsze może być tak wąsko zdefiniowane przez Pawła, tutaj odnosi się on do kwestii „jedzenia i picia” oraz „przestrzegania dni”, ponieważ wraz z obrzezaniem są to dwa elementy regularnie wyróżniane, gdy w jego listach pojawia się dyskusja na temat przestrzegania Tory

[…] Pawłowi nie chodzi oczywiście o jego bezgrzeszność, ale o to, że był bezbłędny w tym faryzejskim rodzaju sprawiedliwości, do którego judaizujący przeciwnicy łaski mogliby go doprowadzić, gdyby uległ ich presji na przestrzeganie Tory. Co to w ogóle ma wspólnego ze sprawiedliwością? Mówi, że osiągnął tutaj doskonałość i odkrył, że jest to puste i bez znaczenia; dlatego, aby osiągnąć korzyść Filipian, zwraca uwagę i kładzie nacisk na to, że „nie ma w tym żadnej przyszłości” (Fee, Filipian, s. 309-310, kursywa dodana).

Możemy być bez winy przed Bogiem na Bema, jeśli będziemy trwać w wierze. Nienaganność na Bema nie odnosi się do bezgrzeszności; w przeciwnym razie nikt nie zostałby uznany za nienagannego. Poza tym, jednym z wymagań stawianych starszym w lokalnym kościele jest nienaganność (1 Tymoteusza 3:2; Tytusa 1:6-7; por. 1 Tymoteusza 6:14 odnośnie do Tymoteusza). Odnosi się to do kogoś, kto został uznany za wiernego (1 Koryntian 4:2). Jeśli wytrwamy, będziemy królować z Chrystusem (2 Tymoteusza 2:12). Wiele przypowieści Pana Jezusa Chrystusa przekazuje tę prawdę (np. Mateusza 24:45-51; 25:1-13; 25:14-30; Łukasza 8:13-15; 19:11-27).

Bez winy na Bema. Podoba mi się to brzmienie. Czyż nie byłoby wspaniale, gdyby Pan Jezus Chrystus uznał nas za nienagannych na Bema!

Koncentruj się na łasce.

_______

Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.

Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.