Z tego też powodu znoszę te cierpienia, ale nie wstydzę się, gdyż wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem tego, że On mocen jest zachować mój depozyt, do owego dnia.

Po zacytowaniu 2. Listu do Tymoteusza 1:12 Steve pyta:

[1] Czym jest „powierzone dzieło” Pawła, które Bóg jest w stanie zachować?

[2] Co oznacza wyrażenie „do owego dnia”?

Komentatorzy widzą dwie możliwe odpowiedzi na każde z pytań Steve’a.

Jeśli chodzi o to, co zostało powierzone lub zdeponowane u Boga, niektórzy twierdzą, że jest to służba ewangeliczna, którą Bóg powierzył Pawłowi. Inni twierdzą, że jest to służba ewangeliczna, którą Paweł powierzył Bogu.

Jeśli chodzi o ten ÓW DZIEŃ, niektórzy uważają, że odnosi się on do Sądu Wielkiego Białego Tronu (np. Guthrie w serii Tyndale), a inni, że do Sądu Chrystusowego, Bema, (np. Hiebert w swoim komentarzu do 2. Listu do Tymoteusza).

Grecki tekst można przetłumaczyć dość dosłownie w następujący sposób: „Wiem bowiem, komu uwierzyłem, i jestem przekonany, że On jest w stanie strzec mojego depozytu aż do tego Dnia”.

Mój depozyt w najbardziej naturalny sposób odnosi się do tego, co Apostoł Paweł złożył lub powierzył Bogu. Paweł prawdopodobnie nie ująłby tego w ten sposób, gdyby odnosił się do tego, co Bóg złożył u niego.

Dzień, o którym mowa, nie może być Sądem Wielkiego Białego Tronu, ponieważ wierzący w Pana Jezusa Chrystusa nie będą tam obecni ani nie będą tam sądzeni (Jana 5:24). Wierzący będą obecni przed tronem Chrystusa (2. Koryntian 5:9–10). Guthrie wydaje się podzielać pogląd dominujący w tych kręgach chrześcijańskich, w których utrzymuje się, że istnieje tylko jeden sąd eschatologiczny i że wieczne przeznaczenie każdego człowieka zostanie ogłoszone podczas Sądu Ostatecznego po zbadaniu ksiąg czynów.

Słowo przetłumaczone jako „powierzył” to parathēkē. W Nowym Testamencie pojawia się ono jeszcze tylko dwa razy, w obu przypadkach w listach do Tymoteusza. W obu przypadkach Paweł mówi o tym, co Bóg powierzył Tymoteuszowi (1. Tymoteusza 6:20; 2. Tymoteusza 1:14).

Jednak w Nowym Testamencie znajduje się wiele wersetów, które używają synonimicznego języka w odniesieniu do tego, co powierzamy Bogu w celu uzyskania przyszłej nagrody. W Mateusza 6:19-21 Pan Jezus Chrystus powiedział, że mamy gromadzić skarby w niebie. Oznacza to, że powierzamy je Jego opiece, aż do Sądu Ostatecznego. W 1. Piotra 4:19 Apostoł Paweł powiedział, że mamy powierzyć nasze życie Jemu, czyniąc dobro, abyśmy mogli z Nim panować w przyszłym życiu (zob. Hodges, 1–2 Peter & Jude, ss. 19–20,59).

Apostoł Paweł powiedział w Filipian 4:17: „Nie chodzi mi o dar, ale o owoc, który obfituje na waszym koncie”. Wszyscy wierzący mają WKE – wiecznotrwałe konto emerytalne. Cokolwiek tam zdeponujemy (zakładając, że nasze motywy są właściwe), zostanie hojnie wynagrodzone.

Zobacz także Łukasza 8:11–15; 19:16–26; 1. Koryntian 3:10–15; 9:24–27; 2. Koryntian 5:9–10.

Wiele lat temu otrzymałem prezent z notatką: „Nie mogę tego zabrać ze sobą, więc wysyłam to przed siebie”.

Paweł poświęcił całe swoje życie i służbę Chrystusowi. Wiedział, że zostanie dobrze wynagrodzony przed tronem Chrystusowym (Bema), „Sądzę, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w porównaniu z chwałą, która ma się nam objawić” (Rzymian 8:18).

______________

Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.

Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.