Wyrażenie „owoc [karpos, w obu miejscach w liczbie pojedynczej] Ducha” występuje w Biblii tylko dwa razy: w Galacjan 5:22 i Efezjan 5:9.
Inne podobne wyrażenia to: pokojowy owoc [karpon, liczba pojedyncza] sprawiedliwości (Hebrajczyków 12:11), owoc [karpos] sprawiedliwości (Jakuba 3:18), owoce [karpōn, liczba mnoga od karpos, w Tekście Większościowym (MT), liczba pojedyncza w Tekście Krytycznym (CT)] sprawiedliwości (Filipian 1:11), owoce lub żniwo [genēmata, liczba mnoga od genēma] waszej sprawiedliwości (2. Koryntian 9:10), wasz owoc [karpon] świętości (Rzymian 6:22) oraz owocność [od karpophoreō] w każdym dobrym uczynku (Kolosan 1:10).
Gdyby Pismo Święte nie wyjaśniało, co to oznacza, bylibyśmy skłonni uznać to za dość proste i łatwe do zrozumienia wyrażenie. Byłyby to owoce, które są w nas wytwarzane przez Ducha Świętego. Musielibyśmy przyjrzeć się kontekstowi i nauczaniu pozostałej części Pisma Świętego, aby dowiedzieć się, JAK te owoce przejawiają się w naszym życiu i CZYM one są. Ale samo wyrażenie byłoby proste.
Niestety, wielu pastorów i teologów przekształciło to proste wyrażenie w swego rodzaju sekret życia chrześcijańskiego. Istnieje wiele niejasności dotyczących tego, czym jest owoc Ducha i w jaki sposób wierzący może go uzyskać.
W artykule internetowym opublikowanym na stronie LifeTrainingCounseling.org, zatytułowanym: „Owoc Ducha jest pojedynczy”, David Ralston sugeruje, że ci, którzy „mają w sobie Ducha Świętego”, koniecznie manifestują owoc Ducha. Dodaje, że „jeśli Duch naprawdę jest w nas, to powinniśmy widzieć dowody poprzez obecność całego owocu. Nie jednej lub dwóch cech, ale wszystkich [dziewięciu] cech”, [Zobacz tutaj: lifetrainingcounseling.org/the-fruit-of-the-spirit-is-singular/ ].
Kalwiniści mogą przedstawiać tę koncepcję w ten sposób, ponieważ w mniemaniu kalwinisty wszyscy „prawdziwi wierzący” wytrwają w wierze i dobrych uczynkach aż do śmierci.
Enid Oa opublikowała artykuł na stronie theGospelCitizen.com zatytułowany „Owoc Ducha”. Sugeruje ona, że ten, kto widzi ten owoc w sobie, jest „osobą, która coraz bardziej angażuje się w Ducha Świętego” [Zobacz tutaj: thegospelcitizen.com/post/the-fruit-of-the-spirit ].
Jej wyjaśnienie brzmi charyzmatycznie i prawdopodobnie arminiańsko.
Trzy klucze do owocu Ducha to fakt, że jest on czymś, co (1) powstaje w nas (2) zbiorowo (3), kiedy trwamy w Chrystusie.
Cnoty te mają charakter zbiorowy. Jeśli twój kościół kroczy w wolności, o czym mowa w Liście do Galacjan 5., to te dziewięć cnót jest widocznych. Zwróć uwagę, że wszystkie dziewięć mają charakter zbiorowy. Nie widzimy, aby takie rzeczy jak modlitwa, zachęcanie innych, wyznawanie Chrystusa, dawanie, rozważanie Słowa Bożego, wspólne czytanie Biblii itp. były wykonywane przez wierzących jako jednostki. Są to doświadczenia grupowe.
To właśnie Duch Święty wytwarza w ciele wierzących, którzy kroczą w wolności.
Oto co Hodges pisze o Liście Jakuba 3:18:
Osoba, która zachowuje się tak, jak opisuje Jakuba 3:17, należy do tych, którzy czynią pokój. Jego zachowanie (Jego nasienie) przynosi ostateczny owoc w postaci sprawiedliwości, ponieważ sprawiedliwość wśród wierzących rośnie i kwitnie, gdy żyją oni razem w pokoju. Biorąc pod uwagę troskę Jakuba o pokój w zborze (por. Jakuba 4:1-3), prawdopodobne jest, że wyrażenie: w pokoju, odnosi się do wyrażenia: owoc sprawiedliwości, a nie do: zasiany, jak w NIV (tj. powinniśmy czytać: owoc sprawiedliwości w pokoju jest zasiany przez). Chodzi o to, że tej sprawiedliwości doświadcza się w atmosferze pokoju, gdy rozjemca wykonał swoją pracę siewu, a żniwo zostało zebrane w kościele.
W Filipian 1:11 w Tekście Większościowym (MT) czytamy: owoce sprawiedliwości, a w Tekście Krytycznym (CT): owoc sprawiedliwości. Uważam, że liczba mnoga jest poprawna.
Są to owoce wynikające ze sprawiedliwości (jak twierdzi Moule).
Kontrast w Liście do Galacjan 5. ogólnie, a w Galacjan 5:19-24 konkretnie, dotyczy ciała i Ducha.
Ale Duch nie wydaje tego owocu poprzez nasze proste narodzenie się na nowo lub coraz większe zaangażowanie się w Ducha Świętego, cokolwiek to miałoby znaczyć.
Z biblijnego punktu widzenia nasze życie zostaje przemienione poprzez przyjęcie umysłu Chrystusa (Rzymian 12:1-2; 1. Koryntian 2:14-16; 2. Koryntian 3:18), a nie poprzez modlitwę, poddanie się Duchowi Świętemu, zaangażowanie się w Ducha Świętego itp.
Apostoł Paweł mówi w Liście do Galacjan 5., że dążenie do usprawiedliwienia przez prawo (Galacjan 5:4) jest sposobem na uzyskanie uczynków ciała. Legalizm rodzi uczynki ciała. Nie chodzi tu o to, że alkohol, marihuana czy media społecznościowe powodują uczynki ciała. Chodzi o to, że powoduje je ukierunkowane na reguły, legalistyczne, nastawienie.
Owoce Ducha Świętego uzyskujemy, postępując w wolności, którą Chrystus nam dał (Galacjan 5:1). Jest to sposób myślenia. Oto kilka praktycznych przykładów, jak to wygląda:
- Pozostawanie pewnym mojego wiecznego zbawienia.
- Czekanie na rychły powrót Chrystusa.
- Bycie w kochającym kościele, gdzie jasno naucza się Słowa Bożego, odnawiając w ten sposób mój umysł.
- Posiadanie przykładów pobożnych wierzących.
Jeśli jesteś w kościele, który gryzie i pożera swoich członków (Galacjan 5:15), wyjdź z niego. Biegnij, uciekaj, nie idź! Jeśli twój kościół charakteryzuje się dziewięcioma cnotami wymienionymi w Galacjan 5:22-24, chłoń nauczanie i wspólnotę.
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
