Rozdziały 37 i 38 z Księgi Rodzaju pokazują, że Juda był cielesnym wierzącym. Niewiele brakowało, a zabiłby swojego brata Józefa. Zgodził się sprzedać Józefa w niewolę. Ożenił się z Kananejką. Jego dwaj najstarsi synowie byli źli i Bóg ich zabił. Odmówił oddania synowej, Tamar, swojemu najmłodszemu synowi. Żona Judy zmarła. Z powodu jego cielesności dochodziło do kolejnych tragedii.
Następnie, po czasie opłakiwania żony, Juda — myśląc, że wynajmuje nierządnicę — nawiązał stosunki z Tamar. Dopiero gdy odkrył, że to on jest winny, postąpił właściwie. Wyznał swój grzech i przyznał, że Tamar była bardziej sprawiedliwa niż on.
Jednak pomimo jego cielesnego umysłu, Bóg postanowił mu błogosławić. Był bratem wybranym do linii Mesjasza:
Nie oddali się berło od Judy
ani buława od nóg jego,
aż przyjdzie władca jego,
i jemu będą posłuszne narody. (1 Mojżesza 49:10).
Trzej najstarsi synowie Izraela nie otrzymali tego błogosławieństwa z powodu poważnych uchybień moralnych (1 Mojżesza 49:3-7). Izrael powiedział o Judzie: „Juda — ciebie będą sławić bracia twoi” (1 Mojżesza 49:8a). Chociaż Juda był jeszcze niemowlęciem w wierze, które miało swoje własne moralne niepowodzenia, jego wyznanie grzechu i uznanie prawości Tamar sugeruje, że nie był on w buncie przeciwko Bogu. Zamiast tego Juda był niedojrzały w swojej wierze. Zobacz 1 Koryntian 3:1-3 i resztę tego listu, aby poznać przykłady innych dziecinnych wierzących.
Księga Rodzaju od 37 do 50 rozdziału opowiada historię Józefa. Dlaczego więc Mojżesz umieścił rozdział o Judzie? Po pierwsze, pomaga to wyjaśnić, w jaki sposób plemię Judy mogło zostać wybrane jako linia, z której miał pochodzić Mesjasz. Po drugie, historia Judy jest wspaniałym kontrastem do historii wczesnych lat Józefa w Egipcie.
Józef otrzymał od Boga dwa sny, które mówiły mu, że zostanie głową rodziny. Jednak znalazł się jako niewolnik w domu Potyfara. Częściowym potwierdzeniem prawdziwości tego snu jest błogosławieństwo Boga dla Józefa i uczynienie go zarządcą domu Potyfara. Bóg użył nieszczęścia, aby przygotować Józefa do przyszłego panowania — tak jak czyni to dzisiaj wobec nas. Jak uwielbiał mawiać dr Radmacher: „To życie jest czasem treningu przed czasem panowania”.
Podczas gdy Juda szukał relacji z kimś, kogo uważał za nierządnicę, Józef jest nachodzony przez żonę Potyfara. Nie tylko raz, ale dzień po dniu próbowała go uwieść. W przeciwieństwie do swojego brata, nie poddał się cielesnym żądzom. Uciekł przed młodzieńczymi żądzami (2 Tymoteusza 2:22). Jego nagroda? Został wtrącony do więzienia!
Czy Józef stracił wiarę w Bożą obietnicę przyszłego panowania, gdy był niewolnikiem, a następnie więźniem w lochu? Księga Rodzaju 39 na to nie wskazuje. Podczas pobytu w więzieniu Bóg ponownie go pobłogosławił, a on awansował, by rządzić więzieniem.
Wszyscy przechodzimy próby: Rak, inflacja, utrata pracy, śmierć bliskich, konflikty z rodziną i przyjaciółmi. Być może nie zostaniemy sprzedani w niewolę i wysłani do więzienia za coś, czego nie zrobiliśmy. Stawiamy natomiast czoła trudnościom.
„Jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy” (2 Tymoteusza 2:12). Życie wieczne jest darmowym darem, który otrzymujemy, gdy uwierzymy w Pana Jezusa Chrystusa (Jana 3:16). Wieczne nagrody zdobywa się przez wierność. „Od szafarzy tego się właśnie wymaga, żeby każdy okazał się wierny” (1 Koryntian 4:2).
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi.
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
