„Paweł […] w nadziei życia wiecznego, jakie obiecał przed czasami wiecznymi Bóg, Ten, który nie kłamie, a objawił we właściwym czasie, swoje Słowo przez zwiastowanie, które mi jest powierzone według rozkazu Boga, Zbawiciela naszego” (Tytusa 1:1-3).
„[…] Abyśmy będąc usprawiedliwieni Jego łaską, stali się dziedzicami według nadziei życia wiecznego” (Tytusa 3:7).
Co Paweł miał na myśli, mówiąc o „nadziei życia wiecznego”? Wyrażenie to występuje tylko w tych dwóch miejscach w Biblii.
Istnieje jednak pokrewne wyrażenie: „nadzieja zbawienia”. Znajduje się ono w 1. Tesaloniczan 5:8.
Zajmiemy się tu nadzieją życia wiecznego. Nadzieją zbawienia się zajmiemy innym razem.
Bez rozumienia terminu nadzieja życia wiecznego, ludzie nie rozumieją, o co chodzi, ponieważ w języku polskim słowo nadzieja odnosi się do kilku rzeczy, i większość z nich nie daje poczucia pewności. Dlatego wielu uważa, że Paweł mówi, iż pragniemy życia wiecznego, ale nie wiemy, czy je mamy.
W języku greckim słowo nadzieja (elpis) czasami odnosi się do pragnienia. Paweł powiedział: „Mam nadzieję, że zaraz go [Tymoteusza] poślę” (Filipian 2:23) i „Mam nadzieję, że wkrótce do ciebie przyjdę” (1. Tymoteusza 3:14). Nie jest to jednak najczęstsze znaczenie elpis.
W Nowym Testamencie nadzieja (elpis) często oznacza coś, co jest pewne, ale czego czas spełnienia nie jest znany. Chrystus jest „nadzieją chwały” (Kolosan 1:27). Pewnego dnia zostaniemy uwielbieni. Czas zabrania kościoła w pochwyceniu, jest nieznany.
„Pan Jezus Chrystus [jest] naszą nadzieją” (1. Tymoteusza 1:1). To znaczy, wiemy, że On powróci i ustanowi swoje królestwo. Nie wiemy jednak kiedy.
„Oczekujemy błogosławionej nadziei i chwalebnego pojawienia się naszego wielkiego Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa” (Tytusa 2:13). Knight komentuje: „Paweł często używa pojęcia ‘nadzieja’ w odniesieniu do oczekiwania chrześcijan na niewidzialne i pewne, ale jeszcze nie zrealizowane, duchowe błogosławieństwa, które posiądą w przyszłości w Chrystusie” (The Pastoral Epistles, s. 321). Tutaj „błogosławiona nadzieja” i „chwalebne pojawienie się” są tym samym. Naszym pewnym oczekiwaniem jest to, że Chrystus wkrótce powróci w chwale (Mateusza 16:27).
W Tytusa 3:7 The Grace New Testament Commentary przedstawia to następująco:
Celem tego odnawiającego dzieła Ducha jest dziedzictwo, panowanie z Chrystusem w przyszłym życiu. Jest to możliwe dzięki nadziei, pewnej, ale wciąż przyszłej prawdzie o życiu wiecznym, czyli życiu wiecznym w uwielbionych ciałach w sprawiedliwym królestwie. Podczas gdy wierzący mają życie wieczne jako obecne posiadanie, w innym sensie jest ono jeszcze przyszłe. Dzięki obfitemu zaopatrzeniu w Ducha wierzący mają wszystko, czego potrzebują, aby stać się współdziedzicami Chrystusa w przyszłym życiu (por. Rzymian 8:17; 2. Piotra 1:3) („Tytus”, s. 1021).
Mamy już życie wieczne (Jana 3:16; Jana 6:47; Efezjan 2:5). Jednak życie wieczne ma potencjał wielkiej obfitości (Jana 10:10). Wszyscy wierzący będą mieli znacznie pełniejsze doświadczenie życia wiecznego, gdy zostaną uwielbieni. Ci, którzy panują wraz z Chrystusem, będą mieli wspaniałe doświadczenie tego życia.
Kiedy pracowałem w Ruchu Nowego Życia, zwykliśmy mawiać w odniesieniu do 1. Listu Jana 5:13: „Mamy wiarę opartą na wiedzy, a nie na nadziei”. To prawda, jeśli chodzi o naszą pewność wiecznego przeznaczenia. Jest jednak pewien sens, w którym mamy wiarę nadziei. Nie wiemy, kiedy Chrystus powróci i da nam uwielbione ciała. Ta pewna wiedza, że wkrótce nas uwielbi, powinna motywować nas do prowadzenia dobrego boju, abyśmy mogli zostać wybrani do panowania z Nim (2. Tymoteusza 4:6-8).
Trójca w jedności (Onthreee).i
_____
i Czy udało ci się rozwiązać zagadkę Trójcy w jedności? Spójrz na nią jeszcze raz. Jest tam słowo w słowie. Widziałeś je już? Oto odpowiedź: Onthreee = trzy w jednym = Trójca w jedności. Bóg jest trzema Osobami, ale jedną Istotą. Myślę, że jest to trudne, jeśli nie niemożliwe, do zrozumienia dla naszych skończonych umysłów. To prawda. I to powinno sprawić, że będziemy chwalić Boga.
