Johns Hopkins University, Ottawa University i Southern Methodist University [Południowi Metodyści] mają jako swoje motto łacińskie tłumaczenie „Prawda was wyzwoli”: Veritas Liberabit Vos.

Jest to jednym z najbardziej znanych, ale i najbardziej niewłaściwie rozumianych powiedzeń Jezusa.

W Ewangelii Jana 8:30, Jan mówi nam: „Gdy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.”

Słowa: „wielu uwierzyło w Niego” są takie same jak te, które znajdujemy w J 3:16. Ponieważ każdy, kto w Niego uwierzy, ma życie wieczne, wiemy zatem, że ludzie, do których Jezus zwraca się w wersecie 31, są wierzącymi [osobami już posiadającymi życie wieczne].

Jednak wielu komentatorów twierdzi, że ani werset 30, ani werset 31 nie odnoszą się do „prawdziwych” wierzących.¹ Dlaczego? Przedstawiają oni na to cztery powody:

1. Co Jezus mówił dalej o trwaniu,

2. Co powiedział o byciu Jego uczniami,

3. Co powiedział o byciu wyzwolonym, oraz

4. Wynikający z tego zapalczywy dialog w dalszej części rozdziału.

Ale to wiąże się z niewłaściwym zrozumieniem tych wszystkich czterech punktów.

Trwanie. Trwać to pozostawać (przy kimś) lub obstawać (przy czymś). Odniesienie do tego znajdujemy w Ewangelii Jana 15 i w pierwszym Liście Jana. Wierzącym nakazuje się trwać w Słowie Chrystusa i pozostawać w społeczności z Nim. Ale to nie jest ani gwarantowane, ani nie jest warunkiem życia wiecznego. Jest to warunek bycia uczniem.

Z Pierwszego Listu Jana 1:7-9 wiemy, że trwanie w Jego słowach oznacza nie tylko to, że chodzimy w świetle Jego słów (1J 1:7), ale także to, że wyznajemy nasze grzechy, kiedy je sobie uświadamiamy (1J 1:9). Jeśli chodzimy w światłośći, nie zaprzeczamy swemu grzechowi. Przyznajemy się do niego i jest to część procesu przemiany, który następuje, gdy trwamy w Chrystusie.

Być uczniami Jezusa. Uczeń to nie to samo co wierzący [zbawiony, posiadający życie wieczne], co wyraźnie pokazują te wersety. Uczeń to osoba ucząca się. Jeśli jesteś wierzącym, który poddaje się chrześcijańskiemu nauczaniu, to jesteś uczniem Jezusa. Gdybyś jednak przestał podążać za Chrystusem i przestał uczyć się więcej o Nim, pozostałbyś wierzącym, ale nie byłbyś już uczniem, osobą uczącą się. Aby być uczniem Jezusa, trzeba trwać w Jego nauce.

Bycie wyzwolonym. Nie chodzi tu o wyzwolenie od wiecznego potępienia. Chodzi o wyzwolenie z niewoli grzechu, jak to pokazują wersety 33-36.

Niewierzący są zniewoleni grzechem i jeżeli nie uwierzą w Jezusa przed własną śmiercią, to pójdą do grobu nadal zniewoleni. Zobacz Jana 8:21, 24. Porównaj Rz 6:18.

Kiedy człowiek uwierzy w Chrystusa, nie jest już niewolnikiem grzechu w swym położeniu. Ma nowego Pana. Ale aby poznać tę wolność w swoim doświadczeniu, wierzący musi trwać w Chrystusie i w Jego nauce. Porównaj Rz 6:19.

Konflikt w wersetach 33-59. Ci, którzy spierali się z Jezusem w wersetach 33 i następnych, nie byli wierzącymi, do których On właśnie się zwracał. W wersetach 45-46 Pan wyraźnie powiedział, że ci ludzie nie wierzyli w Niego. Jednak ludzie, do których zwrócił się w wersetach 31-32, byli wierzącymi.

Na pisemnych egzaminach na doktorat w DTS² zapytano mnie, jak mogę wyjaśnić, że wersety 30 i 31 wskazują na to, że Jezus mówił do wierzących, a jednak wersety 33-59, a zwłaszcza 45-46 wprost wskazują, że mówił do niewierzących. Jak można pogodzić tę pozorną rozbieżność?

Odpowiedź jest prosta. Był tam duży tłum niewierzących, i niektórzy z nich doszli do wiary. Do nowych wierzących zwrócił się w wersetach 31-32, a do niewierzących w wersetach 33-59.

Richard Lenski, luterański uczony, który zmarł w 1936 roku, w swoim komentarzu do Ewangelii Jana napisał:

Jezus chce przekazać parę słów szczególnie do [nowych wierzących]. Zaraz po wypowiedzeniu ich wrogi tłum Żydów zgłasza kolejne zastrzeżenia. Zachowują się tak samo jak na początku: Wybierają w pewnym momencie to, czemu się sprzeciwiają (por. wersety 22 i 25; także wersety 13 i 19). Jan nie musi mówić w wersecie 33, kim są ci oponenci, ponieważ słyszeliśmy ich od samego początku… Starcie staje się coraz bardziej intensywne, aż Żydzi podnoszą kamienie, a Jezus ich opuszcza (s. 628).

Panu Jezusowi chodzi o to, że wierzący nie zostają automatycznie wyzwoleni od niewoli grzechu w ramach swych doświadczeń w życiu. Musimy trwać w nauce Jezusa, aby doświadczyać tej wolności.

Biblia uczy, że naśladowanie Chrystusa dokonuje się przez trwanie w Jego nauce. Paweł mówi o tym w Rz 12:2. Jesteśmy przemieniani przez odnawianie naszych umysłów. Uczniostwo to walka o nasze umysły. Paweł powiedział, że duchowy wierzący to taki, który ma „umysł Chrystusa” (1Kor 2:16).

Aby być uczniem Jezusa, musimy trwać w Jego słowach.

Uczniostwo nie jest tożsame ze zbawieniem. Widać to wyraźnie w Ewangelii Jana 8:30-32. Jest to również jasne w Liście do Rzymian 6-8 i w 1. Liście Jana oraz w Liście do Galacjan.

Jakże potężną prawdę Pan wyraził w Ewangelii Jana 8:32. Prawda was wyzwoli.

Człowiek został stworzony, aby być wolnym. Prawdziwa wolność pozwala nam uwielbiać Boga i dzięki temu cieszyć się pełnią życia. Kiedy rodzimy się na nowo, zostajemy wyzwoleni z niewoli grzechu odnośnie własnej pozycji. Aby jednak doświadczyać tej wolności, musimy trwać w Chrystusie i Jego nauce.

Jeśli jesteśmy otwarci i szczerzy przed Chrystusem i chodzimy w świetle Jego Słowa, wtedy będziemy spełnieni, szczęśliwi i zadowoleni, choć niekoniecznie zdrowi i bogaci. Jeśli trwamy w Chrystusie, to będziemy gotowi na Jego rychły powrót, jak powiedział Jan w 1J 2:28: „A teraz, dzieci, pozostańcie w Nim, abyśmy, gdy się ukaże, mieli ufność i nie zostali zawstydzeni przez Niego w czasie jego przyjścia.”

______