Pytanie: Jaka jest różnica między wiecznym bezpieczeństwem [wierzącego], czyli RaZaZaZa (raz zbawiony, zawsze zbawiony), a wytrwałością świętych (WŚ)? Czy nie są to te same rzeczy?
Odpowiedź: Cóż, często uważa się, że są to te same doktryny, ale nie powinno tak być. Przyznaję, że niektórzy ludzie używają tych terminów zamiennie. Ale myślę, że powinniśmy być bardziej precyzyjni i odróżnić je wyraźnie od siebie. Na przykład, oto pięć różnic, które widzę między RaZaZaZa i WŚ.
Po pierwsze, doktryna WŚ jest częścią kalwinizmu, podczas gdy RaZaZaZa nie jest (przynajmniej niekoniecznie). Wielu zwolenników RaZaZaZa odrzuca kalwinizm, np. Tradycjonaliści Baptystyczni1 i zwolennicy teologii Darmowej Łaski (Free Grace).
Po drugie, WŚ i RaZaZaZa mają różne podstawy. WŚ opiera się na kalwińskiej doktrynie bezwarunkowego wyboru. Bóg przeznacza niektóre osoby do wiecznego zbawienia, a wybrani mają gwarancję, że wytrwają [do końca w swej wierności Bogu], ponieważ Bóg wybrał ich do zbawienia. Natomiast RaZaZaZa nie opiera się na jakiejkolwiek doktrynie o byciu wybranym, ale na obietnicy Jezusa o życiu wiecznym. Jezus obiecał, że każdy, kto w Niego uwierzy, ma życie wieczne, nie zginie, nie będzie łaknął, nie będzie pragnął, nie będzie odrzucony, nie będzie osądzony itd. (ew. Jana 3:16, 36; 5:24; 6:35, 37)2. Krótko mówiąc, wierzący są wiecznie bezpieczni [odnośnie swego wiecznego przeznaczenia]. (Zobacz moją książkę „Chosen to Serve”, Shawn Lazar [Wybrani do służby], w której bronię tezy, że wybór dotyczy służby, a nie życia wiecznego).
Po trzecie, WŚ i RaZaZaZa mają różne poglądy na temat warunku zbawienia. To jest wyraźnie widoczne, gdy zwolennicy WŚ twierdzą, że ludzie, którzy odpadli [od właściwej wiary i popadli] w błąd [teologiczny, lub moralny] lub niewiarę, to oni zatem od samego początku nigdy naprawdę nie uwierzyli [w Chrystusa]. W efekcie, zwolennicy WŚ zazwyczaj nauczają, że człowiek rodzi się na nowo lub jest usprawiedliwiony [przed Bogiem] poprzez ciągłą wiarę, która musi być „darem” wiary, dawaną przez Boga tylko wybranym. Zasadniczo w tym poglądzie zbawienie zależy nie tylko od tego, w co się wierzy, ale także od tego, jak się wierzy. Natomiast RZZZ mówi, że istnieje tylko jeden rodzaj wiary (a mianowicie przekonanie o tym, że coś jest prawdą) i że ważne jest to, w co się wierzy, a nie jak się wierzy. Zbawienie wymaga jednego aktu wiary w Jezusa, aby otrzymać życie wieczne (ew. Jana 3:16, 36; 5:24; 6:473).
Po czwarte, WŚ i RaZaZaZa przyjmują różne punkty widzenia odnośnie uświęcenia. Według WŚ uświęcenie jest bezwarunkowe. Ponieważ wybrani są predestynowani do zbawienia, a Bóg powoduje ich uświęcenie, to zatem nigdy nie popadną w grzech główny lub niewiarę w tym życiu, ale wytrwają w wierze i dobrych uczynkach aż do śmierci. W przeciwieństwie do tego RaZaZaZa postrzega uświęcenie jako warunkowe. Aby zostawać uświęconym, trzeba podjąć decyzję, dokonać wyboru, by być wykonawcą Słowa Bożego, i nie ma gwarancji, że przejdziemy ze stanu cielesnego do duchowej dojrzałości. Wierzący są jednak wiecznie bezpieczni [odnośnie swego wiecznego przeznaczenia], niezależnie od tego, czy doświadczają praktycznego uświęcenia w swym życiu, czy nie.
Po piąte, WŚ i RaZaZaZa mają odmienny wpływ na pewność własnego zbawienia. W WŚ nie można być pewnym swojego zbawienia, ponieważ nie można być pewnym tego, czy jest się jednym z tych wybranych z tą specjalną podarowaną wiarą, który wytrwa we wierze i dobrych uczynkach aż do śmierci. Natomiast w przypadku RaZaZaZa pewność własnego zbawienia jest nie tylko możliwa, ale stanowi istotę zbawczej wiary. Jezus obiecał wierzącym życie wieczne (ew. Jana 3:16; 5:24; 6:47; 11:25-264). Dlatego nie można uwierzyć w tą obietnicę, nie wierząc jednocześnie w to, że to życie, które On daje, jest wieczne, wiecznie trwające [i zatem nieutracalne w jakikolwiek sposób].
